| |  | |
Hoi, ik ben dus maar eens begonnen aan m,n website over verslaving, aangezien ik het voortouw neem zal ik ook een stukje openheid over mezelf moeten geven. Ik kan niet van een ander vragen open te zijn als ik zelf niet bereid ben deze weg te bewandelen.
Openheid en eerlijkheid, (met name naar jezelf) zijn onoverkomelijk bij het overwinnen van een zware verslaving. Je hoeft niet alles op straat te gooien maar je moet ook niet te bang zijn voor je verleden!
De doelstelling van deze website is om kennis, verhalen en tips over verslaving, verslavingsproblematiek en verslavingszorg te verzamelen en te publiceren.
Voor het verzamelen van deze kennis ben ik afhankelijk van mijn medemens. Dat houd in dat ik niet alleen mijn eigen verhaal wil publiceren maar ook die van mensen die wat te vertellen hebben over een verslaving, hun verslavingsproblematiek of de verslavingszorg. Ik hoop mij op deze manier in de komende jaren te voorzien van verhalen en tips over verslaving. Voor wie iets wil bijdragen aan deze website kan even contact opnemen via het e-mailadres: info@verslaving.org
Naast de website heb ik een Stichting opgericht met dezelfde doelstelling en ook om praktische ondersteuning te kunnen bieden aan mensen met verslavings-, of aanverwante problematiek.
Voor wie vragen heeft over het onderwerp verslaving kan altijd even een email naar het bovenstaande adres zenden, ik zal binnen mijn kunnen op zoek gaan naar antwoorden en respons geven. Op deze manier hoop ik opgedane kennis te kunnen delen
|  |
|
| | |
Allereerst;
Ik heb zelf een behoorlijke zware drugs- en medicijnverslaving achter de rug en of ik er echt vrij van ben zal ook in de komende jaren nog moeten blijken, vooraleerst gaat het prima.
Ik heb in mijn gebruikerstijd veel mensen verdriet gedaan door mijn egoïstische levenswijze, ook heb ik behoorlijk wat streken uitgehaald om m,n verslaving te bekostigen. Daar zul je met een nuchter hoofd wel even bij stil moeten staan. Alhoewel ik geregeld een vorm van schuldgevoel ervaar ben ik niet iemand die rondrend met excuses, ik richt me op praktische zaken, wat gebeurd is is gebeurd. Maar het mag wel even gezegd worden, ik was geen crimineel maar nou ook niet bepaald een heilig boontje.
Bovenal heb ik mezelf tekort gedaan, mijn emotionele-, maatschappelijke- en intellectuele ontwikkeling heeft meer dan 20 jaar stilgestaan en m,n gezondheid heeft behoorlijk te lijden gehad.
Het is behoorlijk onaangenaam dit alles te te beseffen. Bij (middelen)gebruik hoort verlies maar dat merk je pas echt als je nuchter geworden bent. En zo,n besef doet even zeer, bij mij gebeurd dat lichamelijk (psychosomatisch) met steken, rusteloosheid, ongemakken, moeheid etc.
Ik denk (hoop) dat ik momenteel m,n directe omgeving (familie) het beste genoegdoening geef door mezelf zo goed mogelijk te ontwikkelen en een plek bewerkstellig in deze maatschappij, (en dat zijn twee handen op één buik, het is iets wat ik ook wil.), misschien dat een gezin met kinderen ook ooit nog eens tot de mogelijkheden behoort.
In het kort even mijn verhaal:
Ik heb zo ongeveer vanaf m,n jeugd bijna alle drugs wel gebruikt, een die-hard blower was ik eigenlijk nooit maar daar begon het drugsgebruik in m,n jeugdjaren wel mee(nicotine niet meegerekend (ik rook ong. vanaf m,n 13e, en nog steeds, m'n laatse hardnekkige verslaving) Middelen als lsd en paddo's waren aan mij ook niet echt besteed, ik hield meer van opiaten en pepmiddelen. Vanaf m,n 20e levensjaar kwam ik vast te zitten aan een behoorlijke heroïneverslaving en de daaraan verwante medicamenten. Aanvankelijk deed ik er natuurlijk van alles aan om de ziekteverschijnselen/afkickverschijnselen te vermijden of tegen te gaan. Het gevolg was dat ik binnen de kortste keren ook nog eens verslaafd was aan Methadon en medicatie als Oxazepam, Valium, Lormetazepam, etc. Deze middelen werden jarenlang mijn basisgebruik, daar overheen gebruikte ik heroïne en later ook zeer geregeld cocaïne(base) met af en toe een uitstapje naar de amfetamine en alcohol.
Uiteidelijk leefde ik in een totaal verloederde woning, geen gas, geen licht en geen water meer. Het leven bestond alleen nog uit "gebruik" met de daaruit voortvloeiende depressies en psychoses, daarnaast had ik ook nog een (hep c) leverinfectie opgelopen.
Maar aan alle ellende komt een eind zegt men, je moet er alleen wel wat voor over hebben
(in mijn geval wel)
Uiteindelijk ben ik door omstandigheden terechtgekomen in een opvang waar ik een deel van m,n leven heb rechtgetrokken, om het zo maar even te noemen.
Na een opvang van 21 maanden waarin ik voor de zoveelste keer van de methadon af moest kicken (rotspul,geloof me) en een interferonkuur van bijna een jaar kan ik met trots zeggen dat ik m,n gebruik achter me gelaten heb en ik ben nog eens genezen van m,n infectie ook.
Hiep hiep hoera!!
Om eerlijk te zijn was ik die gebruikerswereld met z,n stress en ongemak meer dan zat.
Door de "psychische schade" die langdurig middelengebruik heeft aangericht is het noodzakelijk om ook de komende jaren nog behoedzaam en voorzichtig met m,n verslavingen om te gaan. (Psychische schade klinkt heel ernstig maar velen lopen er mee rond zonder het door te hebben).
Ik probeer in elk geval waar mogelijk de verleidingen een beetje te mijden, je moet de kat niet op het spek binden, verder helpt regelmatig sporten mij ook enorm, een rustige leefomgeving is ook een aanbeveling(omdat de meeste verslaafden toch behoorlijk prikkelgevoelig zijn). Bij mij werkt het in elk geval wel.
Ook is een stukje zelfkennis en zelfinzicht heel behulpzaam om uit de klauwen van het gebruik te blijven. Ik heb nog wel meer praktische tips maar die komen later wel.
Met kleine maar vele constructieve stappen hoop ik uiteindelijk een "veilige haven" te bereiken, in zover die bestaat.
Deze website is daar een onderdeel van, het feit dat ik in staat ben om hem te maken zegt op zichzelf al heel wat. Voor ik in de opvang terecht kwam had ik nauwelijks een pc aangeraakt.
Laat staan dat ik verstand had van internetten of websites.
(Het ontwikkelen/aanleren van nieuwe vaardigheden; praktisch en sociaal, is bijna essentieel om een ommekeer te bereiken en je ouwe leventje vaarwel te zeggen).
Hier hou ik het eerst bij, later kom ik misschien op enkele zaken terug.
Op dit moment gaat het prima met me, ik heb een dagelijkse invulling, begin met m,n rijbewijs en straks aan een opleiding verder heb ik een baan in het vooruitzicht.
Misschien richt ik me momenteel wat teveel op m,n maatschappelijke en financiële vooruitgang en iets te weinig op de sociale. Ik zal er een oogje op moeten houden.
.......................................................................................................................................................................
Update 2009: Onderhand heb ik mijn rijbewijs en rijd ik alweer een poosje in een eigen auto, daarnaast ben ik in loondienst gekomen en heel langzaam ontwikkel ik me ook op andere gebieden, de stichting is daar een voorbeeld van.
Update 2010: Loondienst voorbij, gestart met de studie "Toegepaste Psychologie" bij de hogeschool NI.
Update 2011: Gestart met de opleiding "Ervaringsdeskundige in de Zorg" aan de Hanzehogeschool.
|
|
| |
|
|
